لافکادیو

یک نام نیست؛ یک سرنوشت است.

لافکادیو

یک نام نیست؛ یک سرنوشت است.

ای آنکه با بوسیدنت خشکیده شد زاینده‌رود

دشت کویر و لوت هم ای ناقلا کار تو بود؟

شاعر با احتمال قریب به پرتقال! علیرضا حاج بابایی

  • ۲۴ خرداد ۹۶ ، ۱۶:۵۰
  • لافکادیو

خب روشنفکران گرامی، دغدغه‌مندان کنسرت و ربنای استاد! دلواپسان بسته شدن سفارت فیلان  بهمان و کنسل شدن سفر خارجه! برطرف کننده‌های سایه جنگ و پدیدآورندگان امنیت! حالا اجازه میدین مدافعان حرمو بفرستیم یکم جلوتر از تهران بجنگن؟ مثلا عراق یا سوریه؟ یا همین‌جا وسط بهارستان خوبه؟ اجازه داریم یه کم جلوتر از دماغ‍مون یه کم جلوتر از ربنا داشتن! یه کم جلوتر از کنسرت برگزار کردن رو ببینیم؟ الان متوجه هستید امنیت با دیپلماسی لبخند پدید نیومده تو این 40 سال؟ متوجه شدین چطور از امروز دیگه نمی‌تونیم بدون خداحافظی اشکبار سوار مترو بشیم و مطمئن باشیم باز هم همدیگه رو می‌بینیم؟ یه روزی باید چشماتون رو باز کنین. امیدوارم اون روز برسه قبل اینکه دیر شده باشه. قبل اینکه دستبند سبز و بنفش رو دستتون رو با تلخند از مچ‌تون باز کنن!

  • ۱۸ خرداد ۹۶ ، ۱۵:۴۴
  • لافکادیو

بعد 11 سال انتقام گرفتی!

  • ۱۴ خرداد ۹۶ ، ۰۱:۲۳
  • لافکادیو

رضا خان هم اگر می‌دید با چادر چه زیبایی

جهان پر می‌شد از قانون چادرهای اجباری

     مجید ترکابادی                

+ اینجور پست‌ها مخصوص محمدحسین بود. نیست. قدغنش کردن! امان از دلبرهای تمامیت‌خواه!  

  • ۱۰ خرداد ۹۶ ، ۱۷:۳۱
  • لافکادیو

در ادامه جو به این سمت رفت که بقیه اومدن از خواب عروسی گرفتن بلاگرا که عروس لباس عروسی رو با شلوار لی پوشیده بود:/ و جوراباش رو هم کشیده بود رو شلوار! تعریف کردن تا بگیر به اینکه کی خواب منو دیده اون یکی از کافه کافکا کتاب گرفته تو خواب و اون یکی تماس تلفنی شبیه فیلما داشته که صفحه از قطر نصف میشه و تو مثلث بالا یکی و اون یکی هم تو پایینی حرف میزنن:/

  • ۰۷ خرداد ۹۶ ، ۲۳:۵۰
  • لافکادیو

با اینکه هیچ‌وقت تو واقعیت واسه حرف زدن و دیدن یه بلاگر کنجکاو نبودم اما نمی‌دونم چرا این یه نفر برام انقدر تو خواب مهم شده بود. هی هر کاری می‌کردم یا این می‌رفت تو ماشین و یا بهونه‌ای پیدا نمی‌شد برم باهاش حرف بزنم.

  • ۰۷ خرداد ۹۶ ، ۱۲:۲۸
  • لافکادیو

باید مهمان بشید این درس رو من هنوز ارائه ندادم! 

+ آقایون، خانوما، باهوشا! کم‌ذوقا! این بالایی لینکه بوخودا:/

  • ۰۶ خرداد ۹۶ ، ۲۰:۲۴
  • لافکادیو

میگن یکی از بدترین عذاب‌هایی که تو جهنم هست یه اتاقیه که توش یه میز بزرگ گذاشتن. روی میز پر از غذاهای خوشمزه است. از چلو کباب و جوجه و قورمه سبزی مامان پز بگیر تا آش رشته و پیتزا و پاستا و خلاصه هر چیزی که فکرش رو بکنین. بعد همه اون بدبختایی هم که دور میز نشستن نه قاشق بلند دارن نه دستاشون بسته است. اتفاقا قاشق‌هاشون هم اندازه و خوب و مناسبه.

  • ۰۲ خرداد ۹۶ ، ۲۳:۱۰
  • لافکادیو

فردا که هر کسی به دلی رأی می‌دهد

من هم، دلم، دروغ چرا، تنگ می‌شود!

  • ۲۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۳:۱۸
  • لافکادیو

خورشید داره غروب می‌کنه و یه نارنجی کم‌رنگ از لای پرده‌ها افتاده رو دیوار اتاق. بیرون یه وانتی داره داد می‌زنه گوجه 2 تومن. 2 تومن. بدو آخر باره‌ها. به عشق فکر می‌کنم. به دلبر. به دلبر. دلبر این روزها اصلا به فکرم نمیاد. از خیابونا که میگذرم دخترای رنگ و وارنگ از کنارم رد میشن. بعضیاشون حتی نگاهم هم نمیکنن. بعضیاشون یه نگاه تندی میکنن و رد میشن. بعضیاشون شیرینن. بعضیاشون مثل کوزه‌ای می‌مونن که خالی‌ان. خیلیا میگن مگه تو توی آدما رو می‌بینی؟ میگم آره. چشمای آدما. همه چی اونجاس.

  • ۲۷ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۱:۲۷
  • لافکادیو